Besnijdenis

I’m going to blog in Dutch this time. It’s a reply to this article that appeared in translated form in last Saturday’s newpaper.

Je bent wel heel wat als je niet wil dat babies onnodige cosmetische chirurgie ondergaan volgens Frank Furerdi (NRC Weekend, Opinie & Debat blz. 26, 21 Juli). Een fanatistische, cultureel correcte, ouderwets vooringenome, patrernalistische en demoniserende kruisvaarder die een hekel heeft aan joden en moslims om precies te zijn. Ik som het nog maar even op, dan hebben we ten minste geen identiteitscrisis.

Fundamenteel aan zijn argument dat je de godsdienstvrijheid beperkt door een kind van acht dagen tot de godsdienst van zijn ouders behoord. Als je daar even over nadenkt is dit best een gek gegeven. We geven kinderen van die leeftijd geen stemrecht, maar blijkbaar hebben ze al een volledig inzicht in het universum, het leven en alles daar omheen.

Kinderen kunnen nog nauwelijks zichzelf van hun omgeving onderscheiden op die leeftijd, laten we ze dan ook geen Joodse, Katholieke of Islamitische kinderen noemen. Het kan heel goed zijn dat ze opgroeien en het geloof van hun ouders kiezen, dat kan ook niet zo zijn. En ondanks dat de mohelim het stukje huid bewaard in een sigaren doosje, is het een onomkeerbare handeling, in tegenstelling tot een plasje water op het voorhoofd en een beetje zout op de tong.

Laten we de genoemde passage in Exodus 4 er nog eens bij nemen. Het wordt helemaal niet duidelijk uit een lezing hiervan dat God boos is op Mozes omdat zijn zoon nog niet besneden is. Je krijgt eerder de indruk dat hij met het verkeerde been uit bed is gestapt, en eigenlijk dat rede genoeg vind. Door snel te handelen weet Zippora op het nippertje hem te redden door door haar zoon te besnijden en de voorhuid op Mozes’ voet te leggen. Je vraagt je af waarom ze zo’n effectief wapen tegen een humeurige god al zo vroeg van de hand wordt gedaan. (Overigens wordt “voet” meerdere malen eufemistisch gebruikt om het mannelijk geslachtsdeel aan te duiden. )

Religieuze gebruiken zijn wel vaker veranderd onder maatschapelijke druk. Zo worden er geen mensen meer gestenigd voor het werken op de sabbat en kan een vrouw gewoon trouwen als ze het al een keer gedaan heeft. De heer Furedi heeft daarom ook een nogal passief beeld van wat een geloofsovertuiging is. Volgelingen zijn doorgaans heel goed in staat met de tijd mee te gaan. Zie hier bijvoorbeeld een presentatie van de Zweedse statisticus Hans Rosling, waarin hij aantoont dat ondanks alle geboden van de verscheidene kerken religiositeit weinig invloed heeft op de daling van het geboortecijfer.

De vergelijking met vrouwenbesnijdenis is inderdaad een die in de extreme valt. Dat neemt niet wet dat de bijwerkingen van vrouwenbesnijdenis die worden genoemd: infecties, pijn, bloedingen en onvruchtbaarheid, wel degelijk ook kunnen optreden bij de jongens.  De groep die deze vergelijking maakt wordt anatomische onwetendheid beschuldigd, maar deheer Furedi heeft blijkbaar ook een lesje gemist: Er is niets funamenteel fout aan de voorhuid. In zeldzame gevallen is er inderdaad medische noodzaak tot besnijdenis. Maar net zoals bij de amandelen, blinde darm en verstandskiezen  is er doorgaans geen rede deze preventief en masse te verwijderen. Wel het risico nemen tot complicaties is dan wel degelijk een vorm van verminking.

Er zijn heel wat woorden die tegenstanders in de mond worden gelegd. Meneer Furedi heeft een wat warrig beeld van wat kindermisbruik inhoud. Kinderen met zwaar overgewicht zouden hier volgens hem onder vallen. Kindermisbruik is het uitvoeren van seksuele handelingen met een kind. Dat is een vorm van kindermishandeling. Kindermishandeling en kindermisbruik zijn geen synoniemen. Kindermishandeling is het geestelijk dan wel lichamelijk beschadigen van aan een kind. Is het echt zo raar dat het onnodig verwijderen van een stuk huid hier onder te categoriseren?

Hoe de ouderlijke macht hierbij in het geding zou komen is mij een raadsel. Er zit een grens aan wat een ouder kan doen met het lichaam van zijn of haar kind. Ik hoop dat u het zou afkeuren als een ouder er voor kiest een tatoeage te laten zetten op het buikje van hun baby als dat strookt met een leefwijze. Op dezelfde manier is de enige beslissing die op de lange termijn gevolgen heeft het wel laten uitvoeren van een besnijdenis.

Godsdienstvrijheid houd ook in dat er een vrijheid van religie is: om godsdienstige redenen mag de vrijheid van ander niet beperkt worden. Een baby van 8 dagen kan nog geen vrije keuze maken tot een bepaalde geloofsgroepering te behoren en moet die keuze dan ook niet opgelegd krijgen door onomkeerbare verminking.

This entry was posted in Dutch. Bookmark the permalink.

One Response to Besnijdenis

  1. Ron Ritzen says:

    Eens, met name je laatste alinea. Dat een kind ook een recht op de vrijheid van godsdienst heeft, is gecodificeerd in artikel 14 van het Internationaal Verdrag van de Rechten van het Kind.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *